Image1\
 
 
logoPowstanie Polskiego Czerwonego Krzyża
Polski Czerwony Krzyż, podobnie jak Czerwony Krzyż na świecie zrodził się z idei niesienia pomocy ludziom dotkniętym klęskami wojen, głodu, epidemii różnych chorób.
Niesie pomoc tym wszystkim, którzy jej oczekują „...bez jakiejkolwiek dyskryminacji zwłaszcza z powodu narodowości, rasy, płci, religii lub poglądów politycznych...”.
Początki Czerwonego Krzyża na Świecie należy łączyć z nazwiskiem Henry Dunant’a, który opisał w książce „ Wspomnienie Solferino” tragedię rannych żołnierzy w bitwie pod Solferino, którym dowódcy nie zapewnili elementarnej pomocy i opieki. W efekcie w lutym 1863 r. Genewie zebrał się Komitet Pięciu (w osobach: Henry Dunant, Henri Dufour, Gustave Moynier, Louis Appia, Theodore Maunoir), który zaczął organizować ochotników do pomocy, sprzęt medyczny i lekarstwa dla rannych. Kilka miesięcy później zwołano międzynarodową konferencję państw Europy, która zainicjowała powstanie narodowych komitetów pomocy rannym, ochronę personelu medycznego podczas działań wojennych – i wspólny ich znak czerwony krzyż na białym tle. 29 października 1863 r. jest dniem powstania Czerwonego Krzyża. W dniu 9 listopada 1863 r. przyjął nazwę Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża.
Od początku powstania organizacji aktualne są i ściśle przestrzegane jej zasady: HUMANITARYZM, BEZSTRONNOŚĆ, NEUTRALNOŚĆ, NIEZALEŻNOŚĆ, DOBROWOLNOŚĆ, JEDNOŚĆ, POWSZECHNOŚĆ
Warto podkreślić, że idee czerwonokrzyskie splatały się z dążeniami społeczeństwa polskiego do odzyskania niepodległości. Powstawały i działały pod różnymi nazwami organizacje humanitarne:
- komitety i towarzystwa opieki nad rannymi, tzw. Komitet Opiekuńczy – lata 1830 – 1831 (powstanie listopadowe)
- Związek Dobroczynności Patriotycznej Kobiet – lata 1831 – 1832
- Dyrekcja Opieki nad Rodziną – 1848 r.
- Na terenie zaboru austriackiego w wyniku połączenia dwóch stowarzyszeń powstało Krajowe Stowarzyszenie Mężczyzn i Dam Czerwonego Krzyża w Galicji, którego prezesem do końca I wojny światowej był książę Paweł Sapieha.
- W 1912 roku w Krakowie powstała organizacja Samarytanin Polski – to stowarzyszenie w prostej linii było prekursorem Polskiego Czerwonego Krzyża.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, z inicjatywy Stowarzyszenia Samarytanin Polski zwołano 18 stycznia 1919 naradę wszystkich istniejących na ziemiach polskich organizacji kierujących się w działaniu czerwonokrzyskimi ideałami. Organizacje te podczas narady odbywającej się pod patronatem Heleny Paderewskiej utworzyły Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża.

Prezesem został Paweł Sapieha, a po jego rezygnacji Helena Paderewska. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża 24 lipca 1919 r. zarejestrował i uznał Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża za jedyną organizację czerwonokrzyską działającą na całym terytorium państwa polskiego.

Działalność Polskiego Czerwonego Krzyża w okresie międzywojennym 1919-1939
Działania Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża były dostosowane do potrzeb społeczeństwa. Udzielano pomocy poszkodowanym w wyniku wojny, organizowano i prowadzono szereg zakładów lecznictwa. Po zakończeniu I wojny światowej na ziemiach polskich pozostało ok. 60 tysięcy żołnierzy armii rosyjskiej, których internowano w obozach. Panowała tam - jak w całym kraju – epidemia tyfusu, dyzenteria i inne choroby zakaźne. W 1919 r. doszło do interwencji Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża. Potwierdzają to materiały archiwalne, np. szczeciński port był jednym z miejsc transportu żołnierzy, ich ewidencji, gdzie w tym celu utworzono delegaturę MKCK.
Poszukiwano również zaginionych, realizowano zadania sanitarne, szkolono pielęgniarki, ratowników, doszkalano nauczycieli i od 1921 roku tworzono młodzieżowe koła PCK.

W 1927 roku Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża zmieniło nazwę na Polski Czerwony Krzyż a prezydent Rzeczypospolitej wydał rozporządzenie z mocą ustawy nadające PCK uprawnienia stowarzyszenia wyższej użyteczności i przyjął patronat nad PCK.

PCK rozszerzał swoją działalność, organizował szkolenia sanitarne, zakładał drużyny ratownicze. W 1935 roku powołano w Łodzi Centralną Stację Wypadkową z ośrodkiem przetaczania krwi, a w rok później przy szpitalu PCK w Warszawie utworzono pierwszy Instytut Przetaczania i Konserwacji Krwi.

Działalność Polskiego Czerwonego Krzyża w okresie II Wojny Światowej
Od początku II wojny światowej PCK oddał do dyspozycji wojska szpitale, punkty sanitarne, sprzęt, personel lekarski i pielęgniarki oraz dziesiątki tysięcy ochotników. Uruchomił także dodatkowo ok. 180 szpitali, wiele punktów sanitarnych, domów noclegowych.
4.09.1939 przekształcono sekcję informacyjną ZG PCK w Biuro Informacyjne i zgodnie z konwencją genewską skoordynowano jego działalność z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża, co dało podstawę do gromadzenia materiałów o ludziach i stratach wojennych.

W lipcu 1940 ukazało się rozporządzenie generalnego gubernatora Niemiec rozwiązujące na terenie Guberni wszystkie stowarzyszenia i organizacje w Polsce. Ze względu na konwencje genewskie nie objęło ono PCK, który jako jedyna organizacja w okupowanej Polsce funkcjonował z nazwą Polski Czerwony Krzyż, mimo wielu szykan i utrudnień.

PCK nie miał natomiast możliwości nawiązywania kontaktów z Polakami, którzy znaleźli się na terenie ZSRR, ponieważ rząd tego kraju nie był wówczas sygnatariuszem konwencji genewskich. Stąd trudności zarówno działań jak i uzyskiwania informacji o aresztowaniach i Polakach wywożonych na terytorium ZSRR, w tym do obozów w Kozielsku, Ostaszkowie, Starobielsku i innych miejsc odosobnienia.


Działalność Polskiego Czerwonego Krzyża w okresie powojennym
Wraz w wyzwoleniem ziem polskich powstała sieć placówek PCK.
Na Pomorzu Zachodnim Polski Czerwony Krzyż działalność swoją rozpoczął 22 czerwca 1945 roku, przejmując na siebie opiekę nad repatriantami napływającymi ze wschodu jak i zachodu.
Za pośrednictwem PCK dziesiątki tysięcy rodzin odnajdywało swoich bliskich, otrzymywało dokumenty, korzystało z rozdawanej odzieży, posiłków, paczek żywnościowych. PCK prowadził szpitale, punkty i pociągi sanitarne, leczył chorych, wykonywał dezynfekcje. Zorganizował pogotowie ratunkowe, na potrzeby których okręgi otrzymywały sanitarki / karetki pogotowia, uruchomił wiele stacji krwiodawstwa.
Największym wydarzeniem tego okresu na ziemiach odzyskanych było uruchomienie w 1946 roku Okręgowego Szpitala przy Unii Lubelskiej na 630 łóżek, a jego wyposażenie pochodziło z Amerykańskiego i Kanadyjskiego Czerwonego Krzyża. W 1948 roku przy szpitalu powstała pierwsza na Pomorzu placówka pod nazwą „Stacja Przetaczania i Konserwacji Krwi”.

Od 1948 roku zmieniła się sytuacja i życie w powojennym kraju. Państwo zaczęło przejmować od PCK zakłady lecznicze, opiekuńcze, stacje krwiodawstwa wraz z wyposażeniem (m.in. sanitarki) na rzecz „Społecznej służby zdrowia”.
Od 1958 roku PCK prowadzi planową i systematyczną działalność w promowaniu honorowego krwiodawstwa.
W latach 50-tych PCK zaczął również docierać na wieś z oświatą sanitarną.

Początki lat 60-tych w działalności PCK na Pomorzy Zachodnim – to przede wszystkim tworzenie Punktów Opieki nad chorym w domu i szkolenie sióstr pogotowia PCK, oraz organizowanie pierwszych Klubów Honorowych Dawców Krwi. Pierwszy Punkt Opieki nad Chorym w Domu powstał w 1965 r. w Szczecinie, a do końca lat 60-tych powstały one we wszystkich ówczesnych miastach powiatowych na terenie województwa.
W 1966 roku powstał pierwszy Klub HDK przy Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego.

16 listopada 1964 roku Sejm uchwalił ustawę o PCK. Określono w niej podstawowe zasady prawne funkcjonowania PCK, zlecono mu także prowadzenie Biura Informacji i Poszukiwań jako realizatorowi obowiązku państwa wynikającego z konwencji genewskich.

Po ogłoszeniu stanu wojennego PCK podjął niezwłocznie działalność pomocową. Władze państwa zgodziły się na wizyty przedstawicieli PCK w ośrodkach internowania i udzielania pomocy internowanym i ich rodzinom. Było to np. ułatwienie korespondencji z rodzinami, dostarczanie środków czystości , odzieży itp.

W styczniu 1982 roku w siedzibie ZG PCK rozpoczęła działalność delegatura MKCK i Ligi Stowarzyszeń CK i CP. Działacze i pracownicy ZG PCK oraz przedstawiciele MKCK odbyli 79 wizyt w ośrodkach internowanych, a przedstawiciele zarządów okręgowych PCK 170 wizytacji ośrodków internowania na swoim terenie. Przyjęto ponad 4 tysiące różnych próśb i postulatów internowanych, w tym ok. 600 wniosków o zwolnienie.

W Genewie powołano w tym czasie grupę operacyjną zajmującą się z ramienia Ligi Stowarzyszeń i MKCK pomocą dla Polski.
Tutejszy Zarząd w Szczecinie z uwagi na swe położenie jako miasto portowe stał się bazą w zakresie przyjmowania i dystrybucji darów dla województw ościennych. Dary napływały z Belgii, Szwecji, Norwegii i Republiki Federalnej Niemiec.
Wartość tych darów, z których większość przekazano za pośrednictwem PCK, ocenia się na dziesiątki milionów dolarów, a korzystających z pomocy na ponad półtora miliona osób.

Aktualna działalność Polskiego Czerwonego Krzyża
Wraz ze zmianami ekonomicznymi i społecznymi pojawiły się nowe problemy. Zmienił się system finansowania działalności opiekuńczej w kraju. Organizacja zatrudniała ok. 24 tysięcy sióstr PCK do opieki nad chorymi w domu. Prowadziła szereg placówek i punktów opieki. Zmiana tego systemu została wymuszona ustawą o opiece społecznej. Spowodowała ona duże trudności w funkcjonowaniu całego stowarzyszenia. Siostry PCK utraciły pracę a ich podopieczni troskliwą pomoc i kwalifikowaną opiekę. Stowarzyszenie jest zaangażowane w dożywianie ok. 1200 uczniów dziennie. Mimo zmienionych zasad świadczy usługi opiekuńcze dla 13.000 tysięcy chorych w domu. PCK prowadzi też 12 ośrodków opiekuńczych, 6 noclegowni, kilkanaście świetlic dla dzieci, punkty socjalne dla osób bezdomnych. Organizuje co roku kolonie, obozy dla ok. 10.000 dzieci.
Obecnie PCK proponuje nowe formy uczestniczenia w pomocy potrzebującym - odwołuje się do ofiarności społecznej, poszukuje sponsorów do wielu charytatywnych działań. Ważną i oryginalną rolę w pozyskiwaniu środków finansowych i rzeczowych na pomoc potrzebującym spełnia (utworzona w nawiązaniu do przedwojennej tradycji) działająca od 1995 roku Rada Pań PCK.
Mieszkańcom regionu znane są coroczne akcje: ‘Wielkanoc z PCK”, „Czerwonokrzyska Gwiazdka”, „Wyprawka dla Żaka”, „Dzień Walki z Głodem”.
Od 2006 roku realizujemy program pomocy unijnej dla najuboższej ludności.
Niektóre zadania w dziedzinie opieki, krwiodawstwa, szkolenia są realizowane na zasadzie zadań zleconych przez organy państwowe bądź samorządowe.
Szeroką działalność prowadzi PCK nadal w dziedzinie honorowego krwiodawstwa. Około 500.000 osób bezpłatnie oddaje co roku ponad 400000 litrów krwi dla potrzeb lecznictwa.
W celu popularyzacji bezinteresownego oddawania krwi organizujemy w naszym regionie konkursy „Wakacyjna kropla krwi”, „Młodzieżowy Dar Krwi”, „Młoda Krew Ratuje Życie”. W celu popularyzacji honorowego krwiodawstwa w środowisku strażaków od 2006 roku realizowany jest projekt PCK, Państwowej Straży Pożarnej i Związku Ochotniczych Straży Pożarnych pod hasłem: „Strażacy w honorowym krwiodawstwie. Ognisty ratownik – gorąca krew”.
W latach 2008-2009 Polski Czerwony Krzyż wraz z Grupą Muszkieterów, siecią sklepów Intermarche i Bricomarche przeprowadził ogólnopolską akcję „Zbieramy krew dla Polski” .
PCK prowadzi znaczące działania w propagowaniu zdrowego stylu życia. Promocja zdrowia, a więc szeroko pojęta profilaktyka, racjonalne żywienie, a także zwalczanie wszelkich patologii społecznych, w tym narkomanii, alkoholizmu, zapobieganie chorobie AIDS, szczególnie w środowiskach młodzieżowych należą do priorytetowych zadań PCK.
PCK szkoli młodzież i dorosłych w udzielaniu pierwszej pomocy, między innymi poprzez akcje, które na stałe wpisały się w kalendarium imprez, tj.
Mistrzostwa Pierwszej Pomocy PCK, Światowy Dzień Pierwszej Pomocy, realizacja akcji edukacyjnych „Ratowniczek”, „Jesteś bezpieczny z Misiem Finli, kampania „Bezpieczeństwo Ruchu Drogowego.
W stowarzyszeniu działają też grupy ratownictwa specjalnego śpieszące z pomocą podczas klęsk żywiołowych i katastrof. W zachodniopomorskim przy Zarządzie Rejonowym PCK w Koszalinie również działa Grupa Ratownicza PCK.
Utrzymywane są magazyny interwencyjne, z których jednorazowo można udzielić pomocy dla ok. 17.000 osób. W latach 1997 i 1998 PCK przekazał powodzianom dary rzeczowe i środki finansowe uzyskane od społeczeństwa polskiego i stowarzyszeń zagranicznych o wartości ponad 16 milionów zł.
W ZG PCK od kilkunastu lat przy poparciu i pomocy MKCK działa Ośrodek Upowszechniania Międzynarodowego Prawa Humanitarnego. Ważną formą propagowania i upowszechniania MPH jest corocznie organizowany Okręgowy Konkurs Międzynarodowego Prawa Humanitarnego, który przeznaczony jest dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych z terenu województwa zachodniopomorskiego. W 2006 roku Zarząd Okręgowy w Szczecionie był współorganizatorem objazdowego festiwalu filmowego „Prawa Człowieka w Filmie”.
PCK uczestniczy także w akcjach humanitarnych Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża. Wysyła transporty z darami dla ludności w krajach dotkniętych konfliktami zbrojnymi bądź klęskami żywiołowymi i katastrofami.
PCK liczy około 600.000 członków zrzeszonych w 11.000 jednostkach podstawowych, w tym ponad 50 % stanowi młodzież.
Należy podkreślić, że wieloletnia działalność Polskiego Czerwonego Krzyża nie byłaby możliwa bez współpracy i zrozumienia działaczy naszej organizacji, pracy etatowych pracowników oraz wsparcia instytucji zewnętrznych, firm i społeczeństwa.
Wszystkim Państwu dedykujemy powyższą prezentację - składając serdeczne podziękowania za zaangażowanie, wytrwałość, wsparcie, owocną pracę przedstawioną w niniejszym dokumencie.
 
 
 
 
 
 

ZOO PCK Szczecin